„Mieszkam w teczce tekturowej, jak mnie otworzysz to się dowiesz…”

Siedziałam przy drewnianym stoliku. Zewsząd otaczał mnie ogrom maciupkich luster. Idealna okazja, by patrząc sobie prosto w oczy , dokonać pewnego rodzaju, mentalnego rozliczenia. Przerażona własnymi emocjami, z trudem przełknęłam kolejny łyk krwawej mary. Niestety, tym razem teoria : żal zabij goryczą, zawiodła. Tabasco, choć paliło przełyk, wciąż nie uciszało wewnętrznego głosu, którego za wszelką cenę starałam się nie słyszeć. A.S spoglądała na mnie z wyczekiwaniem. Marzyłam, by zdjąć z siebie ciężar sekretu, a tym samym uchylić rąbka tragicznej prawdy, jednak część mnie, nie potrafiła zdobyć się na tak odważny krok. Ciekawostka owiana nutą tajemniczości. Choć przeterminowana, wciąż zachęcająca przyjemną świeżością. Skrzydlate stworzenie, które obumarło drogą naturalną, miało odrodzić się z popiołu, niczym Feniks. Pytanie tylko, czy odleci on na skrzydłach radości, czy też okaże się nader słaby, by postawić choćby najmniejszy krok? Instynkt dawno już rozbudził, pogrążoną w błogim śnie świadomość, jednak strach przed konsekwencją wypowiedzenia przeklętych słów, paraliżował. Każda pojedyncza sylaba, stanowiła surowy wyrok, dla niczemu winnego serca. W głębi duszy wciąż łudziłam się, że jeśli wyrazy nie ujrzą światła dziennego, samoistnie zaniknie ich sens, a tym samym okażą się kłamstwem. Sekrety, o jakich nikt wcześniej nie słyszał, sprawiają wrażenie nieco mniej rzeczywistych, od tych, którymi nieustannie dręczymy swoich powierników. Jednak, jak rozpoznać moment, gdy cienka granica, między słodką tajemnicą, a haniebnym kłamstwem, zostaje bezpowrotnie przekroczona? Kiedy strach przed samymi słowami, zmienia się nieopisaną panikę przed ich znaczeniem?

„Chciałabyś to wiedzieć 
Ja wiem 
Wyrzucić już to z siebie 
Ja też 
Ciężkie słowa ciężko mówić... 
Nauczyć się żałować? 
Za późno chyba jest…”

Pidżama Porno

14 listopada 2009