"Bardzo późno zdobywamy się na odwagę wiedzenia tego, co wiemy."

Łatwo jest przeoczyć swoją szansę. W klasie drugiej flirtowałam z niejakim panem D. Nie, to nie było nic poważnego. Właściwie określenie „to” jest zbyt śmiałe. Zaledwie zalążek flirtu. On – blondyn rzucający idiotycznymi żartami, kochający muzykę rockową i metal, dumny posiadacz glanów i nieśmiertelnej (dosłownie, to ile przeżyła graniczy z cudem) kostki. Ja – zdecydowanie zbyt nieśmiała, brzydka, zakompleksiona, cicha dziewczynka, o włosach niczym stok spalonego siana. Cóż, może to właśnie mój ówczesny stan zadecydował o odpuszczeniu sobie tej, jakże ciekawej (tak, to zdecydowanie najtrafniejsze określenie) znajomości.
Od tamtego czasu minęło niemal pięć lat. Z braku popołudniowych zajęć, zajrzałam na popularny portal zwany naszą klasą. Pan D dodał nowe zdjęcia. Trzeba przyznać, tak jak ja, nie przypominam już dawnej zakompleksionej dziewczynki, tak i on zmienił się w każdym najdrobniejszym calu. Glany zrobiły miejsce nowiutkim butom firmy Nike, a okazałe blond pasma po prostu… zniknęły! Oczywiście, wciąż pozostał blondynem, jednak to zdecydowanie inny typ (nie, nie mój). Stał z rozciągniętym nad głową szalikiem drużyny Lech Poznań i obejmował łysego kolegę.
 „Co zrobiłeś z moim Darkiem???” automatycznie wystukałam w polu przeznaczonym na komentarze, jednak szybko się opamiętałam i skasowałam treść. Dlaczego nie umówiłam się z nim, gdy był jeszcze boski? Na co czekałam? Może nie w każdym wypadku określenie „w gorącej wodzie kąpany” ma wydźwięk negatywny. Zdarzają się sytuacje, w których oczekiwanie prowadzi jedynie do zawodu. Lepiej żałować pomyłki, niż tchórzostwa. 

PS. Na specjalne życzenie jednej z moich ulubionych czytelniczek, już wkrótce pojawi się notka o niegrzecznej Zoey! Czy straci dziewictwo? Czy Erick dowie się o Lorenie? Czy obnaży się przed własnym nauczycielem?! Czy pokona złą Neferet? To ostatnie chyba mniej istotne ;)